چگونه دامداری را شروع کنیم؟

چگونه دامداری را شروع کنیم؟

 

امروزه، با شیوع ویروس منحوس کرونا تمام کسب و کار ها در سرتاسر دنیا دچار رکود شده اند؛ و حتی برخی از کسب و کارها در معرض نابودی قرار دارند. اکثر افراد به دنبال کار های بی درد سر، و به قول معروف پشت میز نشینی هستند. در این بین، کسب و کار های پر سودی وجود دارند؛ که شاید شغل مورد علاقه شما نیز باشند و حتی باعث کار آفرینی برای چندین نفر دیگر باشند.

دامداری یکی از شغل هایی هست، که اگر آموزش های لازم درباره آن را ببینید، به کسب و کار پر درآمدی تبدیل می شود. دامداری شاخه‌ای از کشاورزی است، که با پرورش دام سروکار دارد. تفاوت دامداری با دامپروری این است، که در دامداری بیشتر از چراگاه‌ های تازه و منابع آب طبیعی استفاده می‌شود؛ و اینکه در دامپروری تلاش بر این است که با بهره‌گیری از علوم نوین بهره‌وری را افزایش دهند، ولی دامداری بر مبنای سنتی است. در ادامه مقاله، شما را با جواب این سوال که چگونه دامداری را شروع کنیم؟ آشنا می کنیم.

 

چگونه دامداری را شروع کنیم؟

 

شروع دامداری در مراحل اولیه نیاز به تهیه مکانی مناسب برای نگه داری دام دارد. و سپس، باید به دنبال اخذ کلیه مجوزهای لازم از سازمان های مربوطه باشید. زمینی که جهت احداث ساختمان ها و تأسیسات مورد نیاز دامداری، توسط متقاضی و برابر ضوابط نظام دامپروری ارائه می شود، دارای مشخصات زیر است:

  • زمین های سند دار
  • زمین های استیجاری
  • زمین های فاقد سند
  • زمین های مشاع
  • زمین های اصلاحات ارضی مفروزالرعیه
  • زمین های واگذاری از طریق هیأت های هفت نفره، یا کمیسیون مواد ۳۱ یا ۳۲ قانون واگذاری زمین های موات

 

زمین های کشت علوفه

برای صدور پروانه تاسیس دامداری هایی، که نشخوارکنندگان یا اسب در آن پرورش داده و نگهداری می شوند؛ متقاضی تاسیس دامداری، در جهت تولید و تامین علوفه مورد نیاز دام ها باید حداقل یکی از شرایط زیر را دارا باشد:

  • متقاضی، مالک زمین کشت علوفه باشد.
  • متقاضی، حداقل به مدت 5 سال مستاجر زمین کشت علوفه باشد.
  • متقاضی، متصرف بلامعارض زمین کشت علوفه بوده؛ و آن را در اختیار داشته باشد.
  • متقاضی، مالک زمین های واگذاری از طریق هیأت های هفت نفره یا کمیسیون ماده ۳۱ قانون باشد.
  • با کشتکاران علوفه، قرارداد خرید علوفه تنظیم کرده باشد.

 

ضوابط های مورد نیاز زمین علوفه

 

  • فواصل

حداقل فاصله محدوده تأسیسات دامداری با سایر تاسیسات، شهرک و روستا، جنگل، رودخانه و سایز عوارض طبیعی، حریم فرودگاه، جاده، راه آهن، خطوط اصلی انتقال نفت و گاز، شبکه های فشار قوی برق، براساس مفاد مندرج در جدول، فواصل تعیین می شود.

 

  • عوارض جغرافیایی و اقلیمی

محل تاسیسات دامداری، باید به گونه ای انتخاب شود، که جهت وزش باد از سوی مناطق مسکونی به طرف دامداری باشد؛ و نباید در مسیل های شناخته شده قرار بگیرند.

 

پروانه تاسیس دامداری

پروانه تاسیس مجوزی است، که هر متقاضی برای احداث ساختمان ها و تأسیسات دامداری باید دریافت نماید. مدت اعتبار پروانه تأسیس ۲ سال، و با نظر کمیسیون صدور پروانه استان به مدت یک سال دیگر قابل تمدید است. نکات زیر باید در پروانه تاسیس دامداری مشخص شوند:

  • مشخصات واحد

باید وقوع، چگونگی بهره برداری، ظرفیت، مساحت زمین و مساحت زیربنا، نژاد و تعداد دام موجود بر حسب مورد در پروانه قید شود.

 

  • مدت اعتبار

مدت اعتبار پروانه و مجوز های بهره برداری ۵ سال است. که پس از سپری شدن مهلت اعتبار، در ذیل همان پروانه به مدت ۵ سال دیگر قابل تمدید است.

 

  • مجوز بهداشتی

مجور بهداشتی، مجوزی است که سازمان دامپزشکی کشور به منظور رعایت مسائل بهداشتی و قرنطینه ای در بهره برداری از کارخانجات و کارگاه های موضوع این نظام که مجوز تأسیس آن را از وزارت صنایع یا دیگر دستگاه ها صادر می نمایند، صادر می گردد.

 

طرح توسعه دامداری

در مرحله تأسیس اجازه توسعه دامداری داده نمی شود. دارندگان پروانه بهره برداری، تنها در صورتی اجازه توسعه دارند، که علاوه بر رعایت کلیه شرایط لازم، توانایی مدیریت آنها جهت ظرفیت های بالاتر مورد تائید کمیسیون صدور پروانه استان قرار گیرد. بدیهی است که توسعه هر واحد باید متناسب با سیاست ها و راهبردهای اعلام شده توسط معاونت امور دام وزارت جهاد باشد.

 

تاسیسات و تجهیزات

برخی از تاسیسات و تجهیزات ضروری و مورد نیازی که باید در هنگام احداث یک دامداری مدنظر قرار گرفته و جهت ساخت آنها اقدام گردد؛ به شرح ذیل می باشند:

  • قسمت معدوم کردن ضایعات

به منظور معدوم کردن تلفات و ضایعات در کلیه واحد های دامداری، باید نسبت به حفر چاه تلفات، نصب کوره لاشه سوز، دفن یا تحویل آنها به مراکز تبدیل ضایعات با رعایت کلیه شرایط بهداشتی اقدام شود.

 

  • قسمت تصفیه فاضلاب

تصفیه فاضلاب دامداری باید باید شامل نکات زیر باشد:

  1. در نقاطی که آب های تحت الارضی پائین است؛ و در اطراف دامداری زمین کشاورزی وجود دارد، دامداری باید دارای سیستم جمع آوری فاضلاب از سالن شیردوشی، محل پرورش گوساله و زایشگاه باشد. و فاضلاب مزبور، جهت کاهش بار آلودگی و رسوب مواد معلق به حوضچه ترسیب هدایت شود؛ و پس از رسوب گیری در حوضچه های مزبور، به زمین های کشاورزی جاری گردد.
  2. در دامداری هایی که آب های تحت الارضی پایین باشد و در اطراف دامداری زمین کشاورزی وجود نداشته باشد، فاضلاب باید پس از عبور از حوضچه های ترسیب، به چاه فاضلاب هدایت شود.
  3. در نقاطی که آب های تحت الارضی بالا است، و در اطراف دامداری زمین کشاورزی وجود دارد، فاضلاب باید به حوضچه های ترسیب هدایت شود؛ و پس از ۲۴ ساعت توقف در حوضچه های مزبور، همراه با آب های کشاورزی در زمین های زراعتی جاری گردد.
  4. در دامداری ها بسته به شرایط جغرافیایی و اقلیمی و نوع دام و شیوه بهره برداری، فضولات باید به نوعی جمع آوری و خارج شوند، که باعث آلودگی واحد یا محیط زیست اطراف نگردند.
  5. تخلیه فاضلاب کلیه دامداری ها به رودخانه، آب بندان، دریا و دریاچه ممنوع است. در مواقع اضطراری، با نظر موافق کارشناسی محیط زیست بلامانع است.

 

  • لوازم و وسایل
  1. کلیه دامداری ها باید، مجهز به تأسیسات و لوازم و وسایل مخصوص ضدعفونی، سمپاشی و همچنین، مجهز به وسایل ایمنی باشند.
  2. کارکنان دامداری ها بر حسب وظیفه باید، مجهز به کلاه، لباس کار و چکمه باشند؛ و سایر وسایل بهداشتی و ایمنی برای آنان در واحد مهیا باشد.

سخن آخر

تاسیس و شروع کار دامداری نیاز به صبر و حوصله فراوان دارد. ممکن است در طول این مسیر بار ها دچار شکست شده و حتی با تلاش صد در صدی نتوانید تمام ضوابط را برای دریافت مجوز رعایت کنید. با این حال، اگر عزم خود را جزم کرده اید تا دامداری را تاسیس و کسب و کار مورد علاقه خود ینی پرورش دام را راه بیندازید، حل مشکلات هم آسان می شوند.

 

مطالب مرتبط

فهرست